اوان

دریاچه ی اوان
      بزرگترین و زیباترین دریاچه استان قزوین دریاچه اوان است . این دریاچه در فاصله 75 کیلومتری قزوین و در حدود شش کیلومتری جاده قزوین ، دیکین – معلم کلایه در بین روستاهای اوان ، وربن ، زواردشت ، زرآباد ، آیین و کوشک و در میان دو کوه سارسنگ و آیمان کوه مانند نگین فیروزه ای واقع شده است . آب این دریاچه شیرین و مساحت آن نیز بیش از 5/5 هکتار است . بیشترین طول دریاچه 275 متر و عرض آن 225 متر وعمق آن از یک تا 20 متر در نوسان است . دریاچه اوان از سه طرف در محاصره نیزار است و در برخی قسمت ها نیزارها تا بیش از 30 متر به داخل دریاچه پیشروی کرده اند .

      دریاچه اوان برخلاف بسیاری از دریاچه های بزرگ و کوچک دیگر  نقطه پایانی هیچ رودی نیست و آب آن از طریق چشمه های کف دریاچه و همچنین نزولات آسمانی تامین می شود . کف دریاچه مملو از چشمه های خروشانی است که در حقیقت بوجود آورنده اصلی دریاچه هستند . وجود چشمه های کف دریاچه و غلیان دائمی آنها باعث صافی و زلالی بسیار زیاد چشمه دریاچه شده است ، بطوری که به راحتی می توان عمق دریاچه و فوران چشمه های کف آن را دید .

         

موقعیت جغرافیائی الموت

موقعیت جغرافیائی الموت

      الموت در شمال شرقی شهرستان قزوین قرار دارد . منطقه ای است کوهستانی در میان کوه های الموت ، طالقان و دره الموت که در قسمتی از کوهستان البرز مرکزی و به موازات کرانه های جنوبی دریای خزر واقع شده است . بدون تردید منطقه الموت را می توان از زیباترین و چشمگیر ترین عوارض طبیعی به شمار آورد . الموت به علت نزدیکی به دریای خزر ، واقع شدن در رشته کوه های البرز ، واقع شدن در محدوده دیلم تحت فرمانروایی دیلمیان قبل از اسلام ، ایجاد قلعه الموت توسط حسن زید علوی در سال 246 ه . ق ، مرکز فرمانروایی فرقه ی اسماعیلیه در قرون پنجم تا هفتم  ه . ق که قریب دو قرن در اوضاع تاریخی و اجتماعی ایران نقش های مهمی بازی نموده اند ، همجواری با استان های گیلان و مازندران و قرار گرفتن در محدوده ی استان تهران تا قبل از استان شدن قزوین در مقایسه بسیاری از بخش های سایر نقاط ایران از موقعیت فرهنگی خوب و رشد اجتماعی بالایی برخوردار بوده است .فراوانی آب و مراتع سرسبز منطقه از زمان های گذشته توجه دامداران و کشاورزان را به خود جلب نموده است .
تقسیمات کشوری 
      به موجب آخرین تقسیمات کشوری در سال 1372 ه . ش و ایجاد استان قزوین در سال 1376 ه . ش بخش رودبار الموت به مرکزیت   معلم کلایه از توابع شهرستان قزوین می باشد و از سه دهستان تشکیل شده است .

دهستان معلم کلایه به مرکزیت  معلم کلایه .
دهستان الموت بالا به مرکزیت مینودشت .
 دهستان الموت پایین به مرکزیت زوارک .
در میان روستاهای بخش رودبار الموت آبادی پیچ و بن با 2750 متر ارتفاع از سطح دریا مرتفع ترین و آبادی سلیمان آباد و شیر کوه هر یک با 1080 متر ارتفاع پایین ترین روستا ها می باشند .
 
حدود 
بخش رودبار الموت از شمال محدود است به :  دهستان های سه هزار و دو هزار از بخش مرکزی ، شهرستان تنکابن ، استان مازندران . از جنوب به : جنوب شرقی بخش طالقان ، شهرستان ساوجبلاغ ، ایتان تهران و جنوب غربی دهستان کوهپایه غربی از بخش آبیک ، شهرستان قزوین ، استان قزوین . از باختر به : دهستان رودبار محمد زمانی ، بخش رودبار شهرستان ، شهرستان قزوین ، استان قزوین .

ناهمواری ها

      وضعیت ناهمواری های منطقه الموت به گونه ای است که میتوان آن را به دو ناحیه کوهپایه و کوهستانی قسمت کرد . به طور کلی کوه های البرز که قسمتی از آن را تشکیل می دهد ، در دوران چین خوردگی آلپی تکوین یافته با قلل مرتفع چون دماوند ، علم کوه ، تخت سلیمان و سیاهلان به ترتیب به ارتفاع 5671 ، 4650 ، 4643 و 4175 متر و دره های عمیق مانند سدی میان دریای خزر و نجد ایران قرار گرفته است که همین وضع باعث نرسیدن رطوبت دریای خزر به نواحی مرکزی ایران است . این کوهستان از کوه های بسیار تشکیل یافته است . تعداد زیادی در محدوده ی الموت واقع شده اند و تعداد ی از این کوه های خارج از محدوده سر چشمه ی الموت رود بوده و یا به کوه های الموت متصل    می باشند که مهمترین آنها عبارتند از : کوه های جنوبی ، شمالی و خاوری .